Salam. :'(
Dalam pukul 8.26 pagi tadi, aku dapat mesej dari Ummu.
Slm, dh tau ckgu hsmadi dh mninggal? ak xdpt on9 ni.. Line xclear tgh ujan. Ak dpt msj fb ja pon..Blh bgtau detail ttg arwah ckgu mninggal bla?
rasa macam mimpi. sebab masa baca masa ngantuk2. huu~
1 lagi mesej masuk dalam pukul 9.44 pagi. Shabirah hantar.
Salam.. Marilah kita sama2 sedekahkan alfatihah buat cikgu hasmadi yg telah kembali ke rahmatullah jam 1.30pg td..sm0ga r0hnya dicucuri rahmat..amin.
Mata dah mula berkaca. Sebak masa nak membalas mesej-mesej tersebut. Allahu Rabbi.
Usai menghantar mesej, Aqilah mesej:
Mesej yang sama ditaip untuk Aqilah a.k.a. jiran arwah Cikgu Hasmadi. Kawan masa praktikal kat MKKM.
Sesudah itu, handphone nokia dicapai dan nombor ibu didail. Sementara menanti orang dipanggil menekat punat Answer, air mata merembes keluar. Laju!
Ibu, sehat? Macam mana sana?
bertanya khabar dalam masa yang sama ingin menyembunyikan rasa sebak di dada.
Ibu, Cikgu Madi tak dak dah. Pukul 1.30 pagi tadi.
Air mata laju keluar. tanpa disuruh ia mengalir deras. mungkin selebat hujan di Perlis tika itu barangkali? Dalam masa yang sama minda mengenangkan memori di zaman sekolah rendah. Teringat akan pertanyaan-pertanyaan beliau di dalam kelas Bahasa Melayu yang beliau ajarkan kepada kami.
...innalillah... Sudah2, pi baca yasin, sedekat bagi kat cikgu.
Air mata laju lagi.
Deras.
Baru bulan 7 lepas, aku melawat beliau.
Terkenang lagi.
Beliau antara cikgu yang paling best mengajar. beliau bukan hanya mengajar Bahasa Melayu semata-mata, malah beliau juga mengajar mengenai kehidupan.
Sebak bila baca apa yang Fiza & Ummu nukilkan di blog milik masing-masing.
Rindu saat itu.
Rindu saat di bilik Cikgu.
Rindu akan bisingnya mulut Cikgu.
Rindu akan kata-kata Cikgu.
Rindu akan rombongan mengajak Cikgu ke kelas.
Rindu. Rindu. Rindu.
Mungkin ini rasa biasa bagi sesetengah orang. bagi aku & teman-teman yang pernah berguru dengan Cikgu, ianya 1 rasa yang tak terungkap akan kehilangan murabbi ini. murabbi yang dicintai, murabbi yang tidak pernah dilupakan walaupun sudah 8 tahun meninggalkan sekolah rendah.
Setiap yang hidup pasti akan mati. Tiada siapa yang menongkat langit.
Aku yang masih hidup ni, entah bila lagi. Mungkin tahun depan, bulan depan barangkali, atau mungkin esok?
...dan 1 lagi mesej...melalui Y!M.
Offline message dari Fiza:
Usai menghantar mesej, Aqilah mesej:
Adik,cikgu asmadi meningal dunia.kebumi lepas jumaat ni
Mesej yang sama ditaip untuk Aqilah a.k.a. jiran arwah Cikgu Hasmadi. Kawan masa praktikal kat MKKM.
Sesudah itu, handphone nokia dicapai dan nombor ibu didail. Sementara menanti orang dipanggil menekat punat Answer, air mata merembes keluar. Laju!
Ibu, sehat? Macam mana sana?
bertanya khabar dalam masa yang sama ingin menyembunyikan rasa sebak di dada.
Ibu, Cikgu Madi tak dak dah. Pukul 1.30 pagi tadi.
Air mata laju keluar. tanpa disuruh ia mengalir deras. mungkin selebat hujan di Perlis tika itu barangkali? Dalam masa yang sama minda mengenangkan memori di zaman sekolah rendah. Teringat akan pertanyaan-pertanyaan beliau di dalam kelas Bahasa Melayu yang beliau ajarkan kepada kami.
...innalillah... Sudah2, pi baca yasin, sedekat bagi kat cikgu.
Air mata laju lagi.
Deras.
Baru bulan 7 lepas, aku melawat beliau.
Terkenang lagi.
Beliau antara cikgu yang paling best mengajar. beliau bukan hanya mengajar Bahasa Melayu semata-mata, malah beliau juga mengajar mengenai kehidupan.
Sebak bila baca apa yang Fiza & Ummu nukilkan di blog milik masing-masing.
Rindu saat itu.
Rindu saat di bilik Cikgu.
Rindu akan bisingnya mulut Cikgu.
Rindu akan kata-kata Cikgu.
Rindu akan rombongan mengajak Cikgu ke kelas.
Rindu. Rindu. Rindu.
Mungkin ini rasa biasa bagi sesetengah orang. bagi aku & teman-teman yang pernah berguru dengan Cikgu, ianya 1 rasa yang tak terungkap akan kehilangan murabbi ini. murabbi yang dicintai, murabbi yang tidak pernah dilupakan walaupun sudah 8 tahun meninggalkan sekolah rendah.
Setiap yang hidup pasti akan mati. Tiada siapa yang menongkat langit.
Aku yang masih hidup ni, entah bila lagi. Mungkin tahun depan, bulan depan barangkali, atau mungkin esok?
...dan 1 lagi mesej...melalui Y!M.
Offline message dari Fiza:
sedekahkanla alfatihah bt guru tersyg..cikgu hasmadi hassan atas pemergiannye menemui illahi pada pukul 1.30pg td......semoga rohnya dicucuri rahmat...amin~ moga segala jasamu mendidik kami akn kmi gunakan sebaik mungkin~
ak bce nh pon da nak ngis..
ReplyDeleteal-Fatihah
cikgu kami semua sangat sedih akan pemergian cikgu hasmadi hassan.kami di tahun 4 siddiq merelakan pemergian cikgu hasmadi hassan...semoga cikgu ditempatkan di golongan orang-orang yg beriman.terima kasih cikgu kerana cikgu sempat untuk mengajar kami walaupun sekejap.terima kasih cikgu hasmadi hassan.
ReplyDelete